lezers over het boek

‘Een meesterlijk beschreven stukje geschiedenis, waarin de personen voor je gaan leven,’ verwoordt een lezer zijn mening over het boek. De levendigheid waarmee Schackmann de proefkolonie beschrijft wordt vaker geroemd. Een lezer prijst ‘de beschrijving van de sfeer rond de kolonie’, een ander mailt ‘Vooral de meer persoonlijke benadering van de verschillende kolonisten sprak mij erg aan’, En in meerdere toonarden: ‘Door uw boek gaan veel dingen weer voor mij leven’ en ‘De manier waarop je het hebt geschreven maakt het heel levendig’.

Een andere invalshoek is de combinatie van leesbaarheid en informatie: ‘Ik complimenteer je met de wijze waarop zo ontzettend veel informatie op een prettig leesbare wijze is verwoord. Het boeit mij enorm.’ Dat citaten met oud-Nederlands in de tekst zijn ingebed, versterkt dat effect slechts: ‘Een prachtig en leesbaar boek, waarin lastig leesbaar “oud nederlands” toegankelijk wordt gemaakt.’
Een lezeres prijst de ‘soepele, heldere vertolking van waar het toenmalige taalgebruik eigenlijk op neerkwam’, een andere: ‘Het was ook zo leuk om het oud-nederlands te lezen!’

Sommigen benoemen de leesbare stijl nader als bijvoorbeeld ‘de laconieke manier waarop u iedereen met z’n kwaliteiten en feilen tekent’. Of: ‘Er zit zeker humor in de manier waarop alles beschreven wordt’. Of ‘Je subtiele grapjes (zoals de slotzin op p. 371) kan ik wel waarderen.’

Er zijn lezers die zich vaker in geschiedenis verdiept hebben: ‘Ik geniet! Ik heb wel vaker een artikel over het onderwerp doorgenomen, maar dit is de eerste keer dat ik het gevoel heb zelf bij de zaak betrokken te raken. Alsof het gisteren gebeurd is!’
Maar ook mensen die zulke boeken nooit lazen: ‘Het resultaat is veel levendiger dan ik me – eerlijk gezegd – had voorgesteld.’ Of: ‘Ik heb er slechts enkele dagen voor nodig gehad. Neem maar van mij aan dat dat iets wil zeggen over het boek.’

Soms worden vergelijkingen gemaakt: ‘We hebben hier in de vakantie genoten van de Proefkolonie. Een prettige stijl van schrijven; deed mij denken aan 2000 jaar Nederland.’
Een ander: ‘Ik zie een zelfde liefde voor geschiedenis en mensen als ik bij Geert Mak vond. Ik teken voor nog een historisch boek van deze schrijver.’
Of: ‘Zonder jouw werk in een hokje te willen plaatsen deed De proefkolonie me denken aan De ondergang van de Batavia, van Mike Dash (dat is positief bedoeld).’

Een bibliotheekganger meldt: ‘Ik zag onlangs uw boek in de bilbiotheek en heb het geleend. Na een half uur lezen heb ik hem weer weggelegd … en heb het boek inmiddels gekocht!’

En tenslotte zijn er lezers met een extra reden om het boek te waarderen: zij zijn nazaten van kolonisten. Een nakomeling van Leonardus Biemans schrijft: ‘Zo konden we een kijkje nemen in het leven van voorvader Leonardus en al die andere mensen die in de kolonie hebben geleefd. Bedankt hiervoor.’
Uit die hoek komen meer bedankjes: ‘Fantastisch, ik heb echt genoten en heb een duidelijk beeld gekregen wat zoal de Maatschappij voor Weldadigheid voorstelde in die tijd.’ Een nazaat van een latere kolonist: ‘Het geeft een prachtig beeld van het leven van mijn voorvader.’
En iemand voor wie dit gegeven nieuw was: ‘Ik wist nooit dat mijn voorouders in de kolonie hebben gewoond.Vond het erg leuk om te lezen.Sommige trekjes blijven in de familie, zo blijkt uit het boek.’

Zie ook reacties van lezers op bol.com, bruna en cosmox.